StyczeńLutyMarzecKwiecieńMajCzerwiecLipiecSierpieńWrzesieńPaździernikListopadGrudzień

CZERWIEC ▪ 123456789101112131415161718192021222324252627282930

Imieniny: Efrema Felicjana Anny Józefa Felicjana Pelagii Dominika Sławoja

Efrem, diakon, doktor Kościoła

hebr. ephraim kurz, piasek, popiół, ziemia; imię biblijne

Efrem, diakon, doktor Kościoła urodził się około 306 roku w Nisibis (Mezopotamia). Jako nauczyciel przyjął święcenia diakonatu. Gdy w roku 363 miasto zdobyli Persowie, wyemigrował do Edessy. Był wybitnym egzegetą, kaznodzieją. Jego spuścizna literacka – pieśni, poematy, hymny, komentarze – wskazująca na rozległą kulturę teologiczną, jest ogromna. W wielu tekstach wyraża przywiązanie i cześć do Matki Bożej. Nazwano go „harfą Ducha Świętego”. Z utworów pełnych żarliwości i poetyckiego natchnienia wyłania się osobowość wrażliwa, ciepła, o urzekającej pobożności. Jest największym poetą syryjskim, jednym z największych poetów chrześcijańskich.

Zmarł 9 czerwca 373 roku. Jest patronem Asturii.

W IKONOGRAFII św. Efrem przedstawiany jest w stroju mnicha lub diakona. Jego atrybutem jest księga lub zwój oraz krowa. Rzadko występuje w sztuce religijnej zachodniej.

Św. Józef de Anchieta, prezbiter

hebr. jasaf przydać; Joseph lub Jehoseph „niech Bóg pomnoży”

Św. Józef de Anchieta urodził się 19 marca 1534 r. w San Cristobal de la Laguna na Wyspach Kanaryjskich. W Coimbrze ukończył studia. W roku 1551 wstąpił do jezuitów. Wkrótce potem udał się statkiem do Brazylii. W Piratinindze, w niedawno otwartym kolegium, uczył gramatyki i przedmiotów klasycznych. Sam od uczniów uczył się natomiast miejscowego języka, tupi-guarani. Później opracował jego gramatykę i słownik oraz napisał w nim katechizm. Układał ponadto pieśni i pobożne sztuki teatralne w innych językach. W roku 1566 otrzymał święcenia kapłańskie i został rektorem kolegium w Sao Vincente. Przez długie miesiące przebywał wśród plemion indiańskich, dotąd bardzo nieprzychylnych działalności ewangelizacyjnej. Józef pracował zwłaszcza w okolicach dzisiejszego Rio de Janeiro oraz kolonii Espirito Santo.

Przez osiem lat był prowincjałem. Potem za miejsce wypadowe niestrudzonej aktywności obrał małą rezydencję w Retisibie. Tam zmarł 9 czerwca 1591 r. Pozostawił po sobie sporo pism, ale przede wszystkim pamięć gorliwego misjonarza i cudotwórcy. Jest uważany za jednego z założycieli Kościoła w Brazylii. Beatyfikować chciano go już w XVIII w., ale kasata zakonu jezuitów przerwała te starania. Na prośbę episkopatu i rządu brazylijskiego podjęto je dopiero w roku 1910. Beatyfikacji dokonał św. Jan Paweł II w 1980 r. W kwietniu 2014 r. papież Franciszek – na mocy tzw. kanonizacji równoważnej – rozszerzył jego kult na cały Kościół i ogłosił, że odtąd przysługuje mu tytuł świętego.

Inni patroni dnia

Bł. Anny Marii Talgi mężatki († 1837)
BłBł. Cecylii i Amaty zk. († 1290)
ŚwŚw. Felicjana i Pryma, mm. († 297)
Św. Kolumba kpł. op. († 597)
Św. Maksymiana bpa Syrakuz (†594)
Św. Ryszarda bpa Andrii († XII w.)

℗ Św. Efrem, diakon, doktor Kościoła ℗ Św. Józef de Anchieta, prezbiter